IAM INTO YOU

[ SF ] Please Tell Me , If U Love Me. [ TVXQ Fiction : Hosu ( PG-13 ; NC-17) ]

Title:: Please Tell Me , If U Love Me.
Author:: Z a n ii e *
Category:: Romane x Rate
Pairing:: Yoonho x Junsu
Rating:: PG-13 ; NC-17

Parting :: End

-----------------------------
-----------------------------

"จุนซู นี่... หันมาคุยกันหน่อยสิ"

"เค้าไม่มีเรื่องจะคุยกับพี่"ร่างบางตะคอกใส่ร่างสูงอย่างเหลืออด

"พี่จะไปทำอะไรที่ไหนก็เชิญ พี่ไม่เคยรัก...ไม่เคยสนใจเค้าอยู่แล้วนี่"ร่างบางยังคงโวยวายใส่ร่างสูงเรื่อยๆ

ดวงตาเริ่มมีน้ำใสๆปริ่มออกมา พลางก้าวเท้าหนีอย่างไม่ลดละ

ใช่.... จุนซูคิดอยู่เสมอว่าร่างสูงไม่เคยมีใจให้เลย

ที่คบกันเพราะว่ารำคาญที่เค้าตามตื้อมาตลอด

ตลอดเวลา... ยุนโฮไม่เคยพูดว่ารักซักนิด ไม่เคยเลย...

แล้วสิ่งที่เค้าได้เห็นเมื่อกี๊ มันทำให้ความคิดของเขา ชัดเจนขึ้นอีก

ภาพ...ที่ยุนโฮคุย หยอกล้อ ยิ้ม หัวเราะ และแสดงท่าทางสนิทสนมขนาดนั้น

สีหน้ามีความสุข ที่เขาไม่เคยได้เห็น... มือใหญ่ที่ดูอบอุ่นลูบหัวผู้หญิงคนนั้น

ทั้งๆที่ เค้าไม่เคยได้รอยยิ้ม และไม่เคยถูกมืออบอุ่นนั่น ถูกตัวเลย

ยุนโฮไม่เคยแตะต้องเขาสักนิด แม้แต่มือยังไม่เคยจับ นับประสาอะไรกับคำว่ารัก...

แน่นอน... เค้ามั่นใจเลยว่า ยุนโฮจะไม่มีวันพูดมันออกมา...

"นี่จุนซู... ฟังพี่ก่อนสิ"

"ออกไปเลยนะ อย่ามายุ่งกับเค้า เค้าเกลียด... เกลียดพี่ที่สุด..."

หมับ!!! ยุนโฮตวัดแขนรวบตัวจุนซูไว้

คนตัวเล็กนี้ไม่ยอมฟังอะไรเค้าสักอย่าง ให้ตายสิ...

"ฟังพี่ก่อนนะครับคนเก่ง"ร่างสูงใช้แขนแข็งแกร่งโอบกอดร่างบางไว้ ริมฝีปากได้รูป จูบเบาๆที่ขมับของร่างบาง

"ฮึกกก... ฮืออ.."ร่างบางสะอื้นจนตัวโยน มือเล็กตะกายทุบอกร่างสูง จนมือหนาต้องจับไว้

"พี่...รักจุนซู รักจุนซูแค่คนเดียวนะครับ"กระซิบเบาๆข้างหูร่างบาง

"อ๊ะ..."ร่างบางดูจะตกใจไม่น้อย ก็อยู่ๆมาพูดว่ารักทั้งๆที่ยุนโฮไม่เคยพูดมันออกมาเลย

ร่างสูงคิดว่าการกระทำสำคัญกว่าสิ่งใด ...

เค้าแสดงออกว่ารักจุนซูแค่ไหน...

แต่เจ้าตัวเล็กกลับไม่ยอมเข้าใจอะไรเลย

เข้าใจผิดอยู่เรื่อยว่าเค้าไม่รักมั่งล่ะ หลายใจมั่งล่ะ

แต่ตอนนี้คงต้องพูดให้ชัดเจนซินะ

"พี่รักจุนซูเสมอนะ บอกตามตรง ตอนแรกพี่ก็รำคาญจุนซูเหมือนกันนะครับ"

ร่างบางที่อยู่ในอ้อมกอดเริ่มสะอื้นอีกครั้ง ทันทีที่ได้ยินว่ารำคาญ

"แต่ไปๆมาๆ พี่รู้สึกว่า... ขาดเจ้าตัวยุ่งนี่ไม่ได้ซะแล้ว"

ร่างบางก้มหน้า ใจเต้นระส่ำกับเสียงที่ได้ยิน

"จุนซูน่ะ เข้ามาป่วนซะ ชีวิตพี่ยุ่งเหยิงไปหมด... แล้วพี่ก็กลับไปเป็นอย่างเก่าไม่ได้แล้วด้วย"

คนตัวเล็กก้มหน้างุด ใจเต้นจนจะหลุดออกมานอกอกอยู่แล้ว....

"รู้มั๊ย... เวลาพี่อยู่กับจุนซูน่ะ พี่เกร็งแทบแย่... จะทำอะไรก็ขัดไปหมด จะหัวเราะก็กลัวว่าดังเกินไป...
จะชวนคุยก็กลัวว่าจุนซูจะเบื่อ... "

มือหนาช้อนคางร่างบางขึ้น

"พี่รักจุนซู... มากๆเลยนะ อ่อ...แล้วผู้หญิงคนเมื่อกี๊ เป็นเพื่อนพี่เอง เค้า...มีแฟนแล้ว "

ตอนนี้จุนซู หน้าแดง...จนจะเป็นลูกมะเขือเทศอยู่แล้วววววววว...

มือเล็กๆกำเสื้อร่างสูง... ก็คนมันเขินนี่นา ต้องหาที่ระบายหน่อยเซ่... >//<

ร่างบางบิดไปบิดมา เขินจะแย่แล้วววววว...

"แล้วตัวเล็ก... รักพี่มั๊ยครับ"ร่างสูงหยอดคำถาม ทั้งๆที่รู้คำตอบอยู่แล้ว แต่เอาน่า... อยากฟังอีกนี่นา

"ระ... รัก"ร่างบางเอ่ยเบาๆ...

"อะไรนะ ไม่ค่อยได้ยินเลย "ร่างสูงกระเซ้า... ไม่ได้ยินก็บ้าแล้ว... หูจะแนบปากบางๆอยู่รอมร่อ

"จุนซู รักพี่ยะ...ยุนโฮ" ร่างบางเอ่ยด้วยความขัดเขิน

"อะไรนะครับ บ่นอะไรน่ะเรา พี่ไม่ได้ยินเลยเนี่ย..."ร่างสูงยังแกล้งร่างบางต่อไป

"ไม่พูดแล้ว >//<"ร่างบางเอ่ยแก้เขิน

โอ๊ย...เขินจะแย่ ยังจะให้พูดอะไรหน้าอายอีกตะหาก

"ไม่พูดเหรอ... งั้น... โดนลงโทษซะนะคนดี"ร่างสูงพูด ตาเจ้าเล่ห์ฉายแววออกมา

ซวยแล้วมั๊ยล่ะ โลมาน้อย...

--------------------

หลังจากที่ยุนโฮพาจุนซูกลับอพาร์ทเมนต์ของตนเอง ร่างสูงก็ช้อนร่างบาง อุ้มขึ้นห้องทันที

"อ๊ะ... เดี๋ยว... เดี๋ยวก่อน..."จุนซูร้องห้าม

"ไม่ด๋งไม่เดี๋ยวล่ะครับ... พี่หิว..."ร่างสูงทำตาเจ้าเล่ห์ใส่ร่างบาง

"หิวแล้วเกี่ยวอะไรกับเค้าล่ะ ปล่อยเค้าลงเดี๋ยวนี้เลยยยย"

ร่างสูงหัวเราะเบาๆกับท่าทางน่ารักๆของร่างบาง น่าจับกดจริงๆเลย ให้ตายสิ...

"อ๊ะ ถึงแล้ว..."ร่างสูงปล่อยร่างบางลงเมื่อถึงห้องนอน

"อ๊ะ จะไปไหนครับคนเก่ง..."ร่างสูงรั้งข้อมือเล็กทันทีเมื่อร่างบางจะหนี

"เอ่อ... เค้า...เค้าหิวน้ำจังเลย"ร่างบางตอบตะกุกตะกัก จะรอดมั๊ยเนี่ยเรา - -"

"แป๊ปนึงนะ" แล้วร่างสูงก็เดินออกไป...

"เฮ้อออ..."ร่างบางถอนหายใจ นึกว่าจะไม่รอดซะแล้ว

"มาแล้ว... นี่ครับ น้ำ..."ยุนโฮยื่นน้ำให้จุนซู

จุนซูเอื้อมมือไปรับ

"อ๊ะ เดี๋ยว..." ยุนโฮจับขวดน้ำเปิดฝาแล้วดื่มซะเอง แล้วจะยื่นให้เค้าทำซากอะไรเนี่ย เหอะ -*-

"อะ... อึก...อื้ม อึ้มมมมม" ร่างสูงประกบปากกับร่างบางอย่างรวดเร็ว พร้องส่งน้ำที่อยู่ในปากของตัวเองให้กับร่างบาง

ลิ้นหนาตวัดเกี่ยวเข้าไปในโพรงปากนุ่ม ร่างบางกลืนน้ำลงไปอย่างไม่ทันตั้งตัว ลิ้นหนาความหาความหวานจากโพรงปากเล็กนี้เรื่อยๆ

มือของร่างบางเกาะคอร่างสูงไว้ ก็แน่ละ...ยืนไม่ไหวแล้วนี่นา

มือเล็กๆเลื่อนลงมากระตุกชายเสื้อเบาๆ...เป็นสัญญาณว่าจะหมดลมหายใจอยู่แล้ว

ร่างสูงละปากออกอย่างเสียดาย

"แฮ่กๆ แฮ่ก...."ร่างบางหอบจนตัวโยน

"อื้อ... อ๊ะ...."ร่างสูงซุกไซร้ที่คอขาว... พร้อมขบเม้มเบาๆที่ใบหู...

มือหนาเริ่มฉวยโอกาส ถอดเสื้อร่างบาง ริมฝีปากได้รูปยังคงทำหน้าที่ของมันได้ดี

ร่างสูงจูบสร้างรอยไว้ทั่วอกขาว เพื่อให้เป็นสัญลักษณ์ว่า จุนซูเป็นของเขา ของเขาคนเดียว....

"อ๊ะ อื้อ.... เดี๋ยวก่อน... อ๊ะ..."จุนซูร้องห้าม

"บอกแล้วไงครับ... พี่หิว..."ร่างบางหน้าแดงกับคำพูดของร่างสูง

ร่างสูงเริ่มขบเม้มบนตัวของร่างบางอีกครั้ง แล้วเลื่อนไปหยอกล้อกับยอดอกสีชมพูแทน

ร่างสูงเริ่มลิ้มลองกับของหวานนั่น ลิ้นหนาดูดดุนยอดอกสีสวย เรียกเสียงครางได้เป็นอย่างดี

"อึก... อ๊ะ...อ๊าาาา"ร่างบางส่งเสียงร้องครางหวานหูเรื่อยๆ

มือแกร่งของร่างสูงเริ่มลูบไล้ไปทั่วร่างกายของร่างบาง

ก่อนจะหยุดที่ขอบกางเกง แล้วเริ่มถอดมันออกมา

มือหนากอบกุมส่วนอ่อนไหว แล้วเริ่มลูบไล้ไปตามความยาวของมัน ก่อนจะกำแล้วขยับขึ้นลง

ร่างสูงปลุกอารมณ์ของร่างบางด้วยการขยับมืออย่างรวดเร็ว

"อ๊ะ... อ๊าๆๆ อึก อื้มมมมมม"ร่างบางพยายามเอามือมาปิดปากตัวเองไม่ให้ส่งเสียงร้องน่าอายออกมา

"ร้องดังๆสิครับ พี่อยากฟัง"ร่างสูงกระซิบเบาๆข้างหูด้วยน้ำเสียงแหบพร่า เซ็กซี่ยิ่งนัก...

"อ๊ะ อ๊าาา พอ...พอก่อนได้มั๊ย ไม่หะ...ไม่ไหวแล้ว..."ร่างบางประท้วง พร้อมกับครางอย่างไม่ได้ศัพท์

ร่างสูงเปลี่ยนจากมือเป็นใช้ริมฝีปากครอบครองส่วนอ่อนไหวนั่นแทน

ลิ้นหนาโลมเลียไปทั่ว ก่อนจะครอบครองส่วนนั้นแล้วขยับขึ้นขยับลงแล้วเร่งจังหวะอีกครัง

"อ๊ะ... อ๊าาาาา"ร่างบางหวีดเสียงสั้นๆ พร้อมกับเกร็งกระตุกไปทั้งตัว

ร่างสูงกลืนของเหลวขุ่นนั่นอย่างไม่รังเกียจ มือหนาจับขาทั้งสองข้างของร่างบางให้แยกออกจากกัน

ริมฝีปากได้รูปโลมเลียไปทั่วขาขาว ก่อนจะขบเม้มขาอ่อนด้านใน ผิวขาวถูกแต้มด้วยรอยจูบสีกุหลาบเล็กๆไปทั่ว

ร่างสูงใช้นิ้วกร้านคลึงที่ช่องสีชมพูคับแคบเบาๆ

"อ๊ะ... ไม่เอานะ..."ร่างบางร้องคราง

"ไม่ต้องกลัวนะครับ"ร่างสูงปลอบพร้อมส่งนิ้วเข้าไปช้าๆ

เนื่องจากช่องทางรักนี้ยังไร้เดียงสา จึงไม่แปลกเลยที่ร่างบางจะรู้สึกเจ็บเอามากๆ เมื่อมีอะไรรุกล้ำเข้ามา

"อ๊าาา อึก... อื้อออ เค้าเจ็บ ฮึก...."จุนซูเริ่มโวยวาย ตาใสๆเริ่มมีน้ำปริ่มออกมา

"อย่าเกร็ง... ไม่ต้องเกร็งนะครับคนดี..."ร่างสูงปลอบประโลม กระซิบเบาๆข้างหูร่างบางพร้อมจูบที่ขมับเบาๆ

"อึก อ๊ะๆ อ๊า..."

เมื่อร่างบางเริ่มชินร่างสูงจึงเพิ่มนึ้วเข้าไปอีก แล้วขยับวนเบาๆ

"อ๊าาาาา"ร่างบางหวีดสั้นๆ เมื่อนิ้วของร่างสูงสะกิดอะไรบางอยาง

เจอแล้วสินะ จุดอ่อนของจุนซูอยู่ตรงนี้นี่เอง....

แล้วร่างสูงก็ย้ำลงไป หลายๆครั้ง

"อ๊าๆๆๆๆ อ๊า ตรงนั้น... อึก..."ร่างบางเอ่ยอย่างไม่ได้ศัพท์

"ตรงนี้... เหรอครับ..."ร่างสูงยังคงแกล้งร่างบางไปเรื่อยๆ

ร่างสูงจับขาของร่างบางแยกให้กว้างอีกครั้ง ก่อนที่จะจับแก่นกายของตัวเองกดลงไปตรงทางคับแคบสีชมพูนั่น

"อ๊าาา... อึก... เค้าเจ็บ... พะ...พอเถอะ"

"อย่างเกร็งนะครับคนเก่ง... ค่อยๆนะ..."ร่างสูงปลอบ ก่อนที่จะขยับกายให้ลึกเขาไปอีกจนสุด...

"อ๊ะ... อึดอัดจัง อ๊าา...."

เมื่อเห็นว่าร่างบางเริ่มคุ้นแล้ว ร่างสูงจึงขยับเบาๆ ความเจ็บปวดของร่างบางแปลเปลี่ยนเป็นความสุขสม

สะโพกเล็กเริ่มขยับตามเป็นจังหวะ ร่างสูงเห็นดังนั้นจึงเร่งจังหวะ

"อ๊ะ อ๊าๆๆๆ อึก อื้มมมม...พี่ยะ.. พี่ยุน..โฮ"เสียงหวานครางตลอด ยิ่งเร่งมากเท่าไหร่ เสียงครางยิ่งดังมากขึ้นเท่านั้น

"เรียกชื่อพี่ เรียกดังๆสิครับ..."ร่างสูงกระเซ้า

"ยุน... อ๊ะ ยุนโฮ อึก อึ้มมมม"

ร่างสูงเริ่มควบคุมอารมณ์ของตัวเองไม่ได้ มือหนาจับขาขาวสองข้างพาดบ่าของตน

แล้วกระแทกเป็นจังหวะอย่างรวดเร็ว ร่างสูงขยับออกจนเกือบหลุดออกมาแล้วกระแทกเข้าไปจนสุดความยาว

เสียงเนื้อกระทบกันเป็นจังหวะ ดังไม่ขาดสาย

"อ๊าๆๆๆ อื้ออ... อึก... อ๋าาาา ยุนโฮ.... ยุน..."ร่างบางร่อนสะโพกตาม อารมณ์ของทั้งคู่พุ่งสูงขึ้น

ต่างคนต่างต้องการในกันและกัน

ร่างสูงขยับเข้าออกเร็วขึ้นจนถึงเร็วที่สุด แล้วรั้งสะโพกมนเข้ามาแรงๆ

"ยุนโฮ.... ฮ้าาาาา อึก อ๊าาาาาาาาา...."

"อา...."

ก่อนที่ทั้งคู่จะเกร็งกระตุกและปลดปล่อยพร้อมกัน ร่างบางรู้สึกร้อนในช่องท้องน้อย

และร่างสูงก็รู้สึกถึงของเหลวลื่นที่อยู่ตรงหน้าท้องของเขา

ทั้งคู่ปลดปล่อยพร้อมๆกัน

"แฮ่กๆ...แฮ่ก..."ร่างบางหอบจนตัวโยน

ร่างสูงทิ้งตัวลงข้างๆร่างบางเบาๆ ทั้งๆที่ส่วนนั้นยังคง...อยู่

"อยู่อย่างนี้ก่อนนะครับ ได้มั๊ยคนดี"

"อ๊ะ อึดอัดนะ..."ร่างบางประท้วงเบาๆ

มีหรือที่หมีหื่นจอมเอาแต่ใจ จะยอมฟัง

ร่างบางเห็นว่าทำอะไรไม่ได้จึงปล่อยไป ไม่มีแรงมาต่อล้อต่อเถียงด้วยแล้ว

ร่างบางหลับไปด้วยความอ่อนล้า เสียงหายใจสม่ำเสมอแสดงให้เห็นว่าเจ้าตัวหลับสนิท...

ร่างสูงจ้องใบหน้าขาวน่ารักนั่นเป็นเวลานาน จนตัวเองก็ง่วงเหมือนกัน

"หลับฝันดีนะ เจ้าตัวเล็ก..."ร่างสูงพูดก่อนจุมพิตที่หน้าผากมนเบาๆ ก่อนที่จะเข้าสู่ห้วงนิทราไปอีกคน

ใครบางคนคิดว่า...

การกระทำสำคัญกว่า...

แต่ ใครอีกหลายๆคนอาจคิดว่า...

คำพูดสำคัญกว่า...

เรื่องของความรัก ไม่มีอะไรถูกต้องหรือสำคัญกว่า

ถ้าคุณเอาแต่กระทำ คนบางคนก็อาจจะไม่รู้หรือไม่เข้าใจสิ่งที่คุณกำลังพยายามสื่อ ออกไป

หรือถ้าคุณพูดคำว่ารักบ่อยๆ... บ่อยเกินไป คนบางคนอาจคิดว่าคำพูดที่คุณพูดนั้น ช่างไร้ค่า...

"พอดี" นี่คงเหมาะที่สุดสำหรับอะไรหลายๆอย่าง รวมทั้งเรื่องความรัก....